Gözlerim önünde bir halı gibi serilmiş bozkıra bakıyordu ,bu bozkır öyle uzun öyle büyük ve ağaçsızdıki uzaktan baktığımda sanki pürüzsüz gibi görünüyordu .Sanbaharın sarı renge boyadığı yeşillikler kaybolmuştu yerler ıslaktı ve soğuk iyiden iye kendini hissettirmeye başlamıştı . İçtiğim sigara sona gelmişti ve iki parmağım bu sigaranın közüyle ısınıyordu o kadar yanlızdimki sanki evrende her kez ölmüs sadece ben yaşıyordum .Uzun uzun dalıp gidiyordum hani kafayıda bozmuştum aslında hiç bir şey umurumda değildi sanki bedenim koca bir kara delikten boşluğa doğru düşüyordu . Oysa ben seni yazın güneşi bile kıskandıran o kızıl saçlarına, kahverenginin en güzel tonu olan o güzel gözlerinde kaybolmuştum.Her insan aşık olur mu? Aşk nasıl bir şey oluyor da varlığında bayram yeri yokluğunda mahsen oluyor anlayamiyorum. İnsan birinin yokluğunu anca gittiği zaman mı anlar?Of kafam şişti be midem bulanıyor ellerim boşanıyor bu nasıl bir hastalıktır .Bir an gülesim geldi lan doktora gitsem neyin var dediğinde. Aşık acısı doktor sen anlamazsın derdim herhalde. Komiksin oğlum harbiden komiksin .Ruhum vücudumu terk etmiş gibiydi o kadar matlaşmıştımki her an yıkılıp düşebilirdim.Tıpta bunun çaresi var mı doktor?
Bazen gözlerimi kapattığım zaman o gece aklıma geliyordu .O gece tepede olan olayları unutmam biraz zaman alacak gibi görünüyordu .Bu arada haydar ve arkadaşları iyileşmiş gündelik yaşamlarına devam ediyorlardı.Bu olaydan sonra kendime söz verdim sonu ne olursa olsun yardım isteyenin yardımına gidecektim.Zaten tepe olayından sonra hocadan çok benim adım duyulmuştu insanlar bana çok güvenmeye başlamıştı işin açıkcası . Ben ise yardım edebileceklerime gitmeye çalışıyordum .Yine kentten köye doğru giderken telefonum çaldı arayan numara belli değildi. ...
Vayy bee Selami'ye bak yaa💎
YanıtlaSilEee bazıları iç dünyasında farklıdır
YanıtlaSilhaklısın :)
Sil